Haber Ettim

Hastane odası, yoğun bakım ünitesinin soğuk ve sessiz atmosferiyle dolup taşıyordu. Hayat destek makineleri, monoton bir ritimle bip bip sesleri çıkarırken, odanın karanlık köşelerinde umut ve umutsuzluk arasında gidip gelen hisler yankılanıyordu. Koca, gözlerinde yaşla, hapsettiği derin acıyı açığa çıkaracak bir cesaretle, karısının yanına yaklaştı. Hayatlarının en zor anlarından birinde, ona veda etmek için elini tuttu. Bunun sonun başlangıcı olacağını düşünmek bile yüreğini parçaladı; ama aşkı, onu son bir kez daha hissetmek için yanındaydı. O an, sanki zaman durdu ve her şeyin geçici olduğunu hatırlattı, ama birden odanın sessizliği içinde bir şey dikkatini çekti: karısının parmakları, hafifçe hareket ediyordu.
Devamını okumak için diğer sayfaya gecebilirisniz..