Gece karanlığı, evin içini sararken küçük odadan gelen mırıldanmalar dikkat çekiyor. Küçük kardeşim, kendi yatağında değil de oturma odasının köşesinde bir yastığın üzerine kıvrılmış, gözleri parıldayan bir inek peluşunun yanına sığınmış durumda. ‘İnek gerçeği biliyor,’ diyor inatla, gözlerindeki heyecanla. Bu cümle, sıradan bir çocuk korkusunun ötesinde bir şeyler ifade ediyor; hayal gücünün derinliklerine açılan bir kapı gibi. Neden bu kadar ısrarcıydı? Belki de gecenin sessizliğinde yalnız kalmaktan korkuyordu, belki de bilmediği bir dünyaya adım atmanın eşiğindeydi. Odayı saran bu esrarengiz atmosfer, birlikte bir çözüm arayışına girmemiz gerektiğini hissettiriyordu.
Devamını okumak için diğer sayfaya gecebilirisniz..
