Yağmurlar, kışın ağıtlarını fısıldarken, bir milyarder her gün kaybettiği ikiz kızlarının mezarının başında gözyaşları döküyordu. Duygularıyla mücadele ederken, bir gün, kimsesiz bir çocuğun fısıldadığı sözler, kalbinde bir kıvılcım yarattı: “Onlar orada değil.” Çocuğun masum bakışlarında kaybolan bir umut ışığı buldu. İçindeki acıyla, bu cümle zihninde yankılanırken, kendini bir çöplükte buldu. O an, çaresizliğin ve umutsuzluğun karanlık yüzünü görmeye hazırlanıyordu. Etrafa dağılmış çöplerin içinden, beklenmedik bir gerçekle yüzleşti. İkiz kızlarının yaşadığını gördüğünde, kalbi bir an için durdu; ama ardından içindeki öfke ve çaresizlik onu sarmaladı.Devamını okumak için diğer sayfaya gecebilirisiniz..