Bir yağmurlu günde, gökyüzü gri bulutlarla kaplanmış, sokaklar su birikintileriyle dolmuştu. Yaşlı bir adam, evinin sıcak köşesinde oturmuş, dışarıdaki doğanın yağmura karşı verdiği mücadeleyi izliyordu. Tam o sırada, kapısının önünde bir ses duydu; tıpkı bir umut çığlığı gibi gelen bir miyavlama. Kapıyı açtığında, karşısında sırılsıklam olmuş, gözleri çaresizlikle parlayan bir sokak kedisi buldu. Kedi, tırnaklarını kapının altına sürterek içeri girmeye çalışıyor, sesi ise yürek burkucu bir şekilde yankılanıyordu. Adamın kalbi bir an için durdu, çünkü bu kedinin gözlerinde sadece yağmur değil, aynı zamanda derin bir yalnızlık ve çaresizlik vardı. İnsanoğlunun en güzel yanlarından biri, başkalarının acılarını hissedebilmektir; işte bu yüzden, adamın içinde bir şeyler kıpırdamaya başladı…
Devamını okumak için diğer sayfaya gecebilirisin…
