42 yaşımda aşık oldum
42 yaşımda hayatımın aşkıyla karşılaştığımı düşünüyordum. Kimseye haber vermeden, sadece ikimizin bildiği bir kararla evlendik. Onun ilgisi, güzel sözleri ve bana olan düşkünlüğü, yıllardır hissetmediğim bir mutluluğu yaşatmıştı.
Aylar boyunca her şey yolunda gitti. Eve gelişini heyecanla bekliyor, saatlerce konuşup gülüyor, birlikte geçirdiğimiz her anın tadını çıkarıyordum. Ta ki son zamanlarda eve dönüş saatleri değişmeye başlayana kadar…
Önce bunun geçici olduğunu düşündüm. İşlerinin yoğunluğunu bahane ederek kendimi sakinleştirdim. Ancak gecikmeler arttıkça içimde tarif edemediğim bir huzursuzluk oluşmaya başladı.
Derken bir akşam, güvendiğim bir dostumdan gelen telefon bütün hayatımı altüst etti. Söyledikleri karşısında ne yapacağımı bilemedim. Bana öyle bir şey söyledi ki, eşimi beklemek yerine doğrudan çalıştığı yere gitmeye karar verdim.
Üstelik ofisine girdiğim anda çalışanların yüzündeki ifade, şüphelerimi daha da artırdı. Hiç kimseye aldırmadan kapıyı açıp odasına girdim…
O anda gördüğüm manzara, inandığım her şeyi bir anda sorgulamama neden oldu.
Devamını okumak için diğer sayfaya geçiniz.