Otoyolda yürürken, gözlerim acı dolu bir tabloya takıldı. Bir Alman Çoban köpeği annesi, yavrusunun acı içinde kıvranışına tanıklık ediyordu. Yavru köpeğin bacakları, yolun sert zeminine yapışmış gibiydi. Annelerinin koruma içgüdüsüyle, çaresizce havluyordu; gözlerinde bir sevgi ve umutsuzluk karışımı parlıyordu. O an, kalbimde bir şeylerin kırıldığını hissettim. Yavruyu dikkatlice alıp, yol kenarına taşımaya karar verdim. Fakat tam o anda, beklenmedik bir şey oldu; annesi, beni izlerken gözlerindeki çaresizlik yerini bir kararlılığa bıraktı. Sanki bana bir şey anlatmak istiyordu, ama kelimeler onun dilinde değildi.Devamını okumak için diğer sayfaya gecebilirisniz..