Hayatım boyunca unutamayacağım bir geceydi. Ama asıl şaşırtıcı olan, ertesi sabah uyandığımda gördüğüm şeydi.”Benim adım Leyla. Otuz iki yaşındaydım ve hayatım boyunca zenginlikten çok huzurun peşinden koşmuştum. Küçük bir sahil kasabasında büyümüş, annemi genç yaşta kaybetmiş, babamın emekli maaşıyla üniversiteyi bitirmiştim. Büyük hayallerim yoktu. Sıcak bir ev, güvenebileceğim bir insan ve akşamları birlikte çay içebileceğim bir eş bana yeterdi. Sonra bir gün hayatıma Emir girdi. Emir, Körfez ülkelerinden birinde yaşayan, ailesinin büyük yatırımlarını yöneten kırk yaşında bir milyonerdi. Onu ilk gördüğümde servetinden habersizdim. Bir otelin terasında tek başına oturuyor, önündeki kahveye dalmış düşünüyordu. Yanından geçerken çantamın askısı sandalyeye takıldı ve elimdeki kahve doğrudan onun gömleğine döküldü. Yüzüm kıpkırmızı olmuştu. “Çok özür dilerim. Gerçekten bilerek yapmadım.” Emir önce gömleğine baktı, sonra yüzüme. Ve gülümsedi.Belli oluyor. Çünkü bunu bilerek yapan biri bu kadar korkmazdı.” O günden sonra tesadüfler peşimizi bırakmadı. Birkaç kez aynı restoranda karşılaştık. Sonra yürüyüşlerde denk geldik. Sohbetlerimiz uzadıkça Emir’in dışarıdan görünen ihtişamının altında son derece yalnız bir adam olduğunu fark ettim. Bana ailesinden, yıllar önce kaybettiği kardeşinden ve hayatındaki insanların çoğunun onu yalnızca parası için sevdiğinden bahsetti. Bir gece bana doğrudan sordu: “Leyla, benim param olmasaydı yine benimle konuşur muydun?” Hiç düşünmeden cevap verdim. “Muhtemelen. Çünkü paran hakkında hiçbir şey bilmiyordum.” Başını eğip uzun süre sustu.
