Temel bir gün kendini çok yorgun hissetmiş. Sabah yataktan kalkarken belinin ağrıdığını, merdivenleri çıkarken nefes nefese kaldığını fark etmiş. Üstelik son zamanlarda sürekli bir şeyleri unutuyormuş. Bunun üzerine doktordan randevu alıp muayene olmaya gitmiş.
Doktor Temel’i karşısına oturtmuş ve şikâyetlerini dinlemeye başlamış.
“Anlat bakalım Temel Bey, seni buraya getiren nedir?”
Temel iç çekmiş.
“Doktor bey, son zamanlarda çok unutkan oldum. Bir şeyi düşünüyorum, az sonra ne düşündüğümü unutuyorum. Bazen mutfağa gidiyorum, neden gittiğimi hatırlamıyorum. Dün de komşuya borç verdiğimi unuttum, adam gelip parasını isteyince hatırladım.”
Doktor gülümsemiş.
“Peki, bu unutkanlık ne zamandır devam ediyor?”
Temel bir süre düşünmüş, sonra doktora dönmüş.
“Ne zamandır ne devam ediyor doktor bey?”
Doktor başını sallamış.
“Anladım. Şimdi sana birkaç soru soracağım. Önce günlük alışkanlıklarından başlayalım. Spor yapıyor musun?”
Temel hemen cevap vermiş.
“Yapıyorum doktor bey. Her sabah yürüyüşe çıkıyorum.”
Doktor sevinmiş.
“Harika! Peki, kaç kilometre yürüyorsun?”
Temel gururla göğsünü kabartmış.
“Evden çıkıp kahveye kadar yürüyorum. Sonra akşama kadar oturuyorum.”
Doktor kaşlarını kaldırmış.
“Bu mu spor? Biraz daha hareket etmen gerekiyor. Mesela asansör yerine merdiven kullanabilirsin.”
Temel başını sallamış.
“Onu zaten yapıyorum doktor bey. Bizim apartmanda asansör yok!”
Doktor gülmemek için kendini zor tutmuş. Ardından ciddi bir ifadeyle devam etmiş.
“Peki, beslenmene dikkat ediyor musun? Çok yağlı yemekler yiyor musun?”
Temel düşünmüş.
“Yok doktor bey, ben genellikle evde ne pişerse onu yerim.”
Doktor sormuş:
“Peki, evde ne pişiyor?”
Temel omuzlarını silkmış.
“Onu da hanıma sormam gerekiyor. Ben eve gelince yemek hazır oluyor.”
Doktor son olarak bir kâğıda birkaç öneri yazmış.
“Temel Bey, bunları uygulamanı istiyorum. Düzenli uyuyacaksın, yürüyüş yapacaksın ve unutkanlığın devam ederse tekrar geleceksin.”
Temel reçeteyi alıp ayağa kalkmış. Tam kapıdan çıkacakken geri dönmüş.
“Doktor bey, bir şey daha soracağım.”
“Buyur Temel Bey.”
“Muayene ücretini ödedim mi?”
Doktor şaşkınlıkla bilgisayara bakmış.
“Hayır, henüz ödemediniz.”
Temel cebinden parayı çıkarıp masaya bırakmış ve gülümsemiş.
“İyi ki sordum doktor bey! Ben de unutkanlığım geçti sanmıştım.”
Doktor kahkahayı basmış.
“Temel Bey, sizin durumunuz düşündüğümden daha ciddi olabilir!”
Temel kapıdan çıkarken arkasını dönüp son bir söz söylemiş:
